FİNİKE

Finike ovası, üç taraftan, Bey Dağları'nın uzantıları ile çevrilmiştir. Eski çağlardan beri, ulaşımı hep engelleyen bu dağlar, bu bölgede yaşayan insanlara her bakımdan büyük engeller çıkarmışlardır. Bu yüzden çok değil 1960'lı yıllara kadar, Finike'nin yakın il ve ilçelerle olan ulaşımı, kıyılarındaki doğal limanlardan deniz yolu ile sağlanabilmiştir. Cumhuriyet dönemine gelindiğinde, yörenin en işlek yolu Finike-Elmalı arası yol idi. 

 

                          
Bu en güzel yol bile, Aykırıçay Vadisindeki sarp yamaçları aşarken, zaman zaman da Elmalı ovasındaki bataklıklardan geçmek zorunda kalıyordu. Özetle diyebiliriz ki, ulaşım gerçekten zor idi. Finike'yi çevreleyen dağlardan ovaya inen en önemli iki akarsu, Akçay ve Alakır Çayı'dır. Bu akarsuların vadileri, geçmişteki kara ulaşımını nispeten kolaylaştırmışlardır. Akçay Vadisinden Elmalı, Alakır Çayı vadisinden de Antalya'ya ulaşılabilmekteydi. Özellikle Akçay vadisi doğal bir geçit özelliğin-dedir. Asırlarca, Finike'de yaşayanların iç kesimlerle irtibatını sağlamıştır.
                       
 Ayrıca bu vadi, yumuşak Akdeniz iklimimin iç kesimlere geçmesinde de etkili olmuştur. Ulaşımda rahatlama, ancak son yıllarda tam olarak sağlanabilmiştir diyebiliriz. Çünkü, Finike ovasının doğusu ve batısından denize kadar inen dağlar, büyük emek ve para harcanarak aşılmış, Antalya, ve Demre-Kaş-Muğla yönlerinde yollar açılmıştır. Antalya-Finike arasındaki ulaşım, sahil yolu yapılıncaya kadar, Elmalı ve Korkuteli üzerinden yapılıyordu. 1950-19601ı yıllarda yedi-sekiz saat süren yolculuklar, 1970'li yılların başlarına kadar, yapılan yol çalışmaları ile dört-beş saate düşürülebildi. 1974 Yılında, Antalya-Finike arası sahil yolu yapıldıktan sonra, Antalya Finike yolu 111 Km.'ye indi. Ayrıca bu yol, çok güzel sahil manzaraları ile doludur.
                    

 Finikenin gece görüntüleri. Mütiş bi güneş batışı ve liman görüntüleri
                    

Marinadan balıkçı teknelerinin görüntüleri
                    

 Finikenin merkezinden geçen çay manzarası